Nasze zdrowie i życie w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego w dużej mierze zależne jest od sprawności i jakości struktur ratownictwa medycznego oraz świadków zdarzenia. W 2006 roku została uchwalona nowa Ustawa o Państwowym Ratownictwie Medycznym.

Zaczęło się tworzenie zintegrowanego systemu ratownictwa medycznego. Jest to proces trudny i długotrwały. Tworzenie sytemu zostało oparte na tzw. łańcuchu przeżycia, który zakłada, że kwalifikowane służby ratownictwa medycznego dotrą do poszkodowanego w ok. 8- 10 minut i podejmą niezbędne działania ratunkowe. Ale zanim służby dotrą do poszkodowanego niezbędna jest udzielenie pierwszej pomocy przez świadków zdarzenia. Bez tego ogniwa jest nam ( ratownikom medycznym) bardzo trudno uratować ludzkie życie.

Należy także przypomnieć, że każdy obywatel Polski ma obowiązek udzielania pierwszej pomocy. Art. 162. Kodeksu Karnego Kodeksu Karnego mówi nam, że :
§ 1. Kto człowiekowi znajdującemu się w położeniu grożącym bezpośrednim niebezpieczeństwem utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu nie udziela pomocy, mogąc jej udzielić bez narażenia siebie lub innej osoby na niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3.
§ 2. Nie podlega karze, kto nie udziela pomocy, do której konieczne jest poddanie się zabiegowi lekarskiemu, albo w warunkach, w których możliwa jest natychmiastowa pomoc ze strony instytucji lub osoby do tego bardziej powołanej .

Często podczas naszych szkoleń uczestnicy pytają mnie czy grożą nam jakieś kary za złe udzielnie pierwszej pomocy ? Odpowiedź jest prosta ale mam wrażenie, że większość osób w naszym kraju o tym nie pamięta lub po prostu nie wie jaka jest odpowiedź. Oczywiście, nie grożą nam żadne kary podczas udzielania pierwszej pomocy. Jeżeli działamy w dobrej wierze zawsze jesteśmy „chronieni „. Nigdy nie zaszkodzimy poszkodowanemu a możemy mu tylko pomóc, dlatego warto udzielać pierwszej pomocy.

 

Więcej w numerze 04/2012 czasopisma www.safetyandsecurity.pl